Bir Zaman Garı – Var İken

  • Yazının Tarihi: 6 Şubat 2015
  • Yazar: Ferhat Kerem Çiçek
  • Bu yazı 906 defa okundu.
  • Yazıyı Sosyal Medyada Paylaş:
  • Googleda Paylaş
  • Twitterda Paylaş
  • Facebookta Paylaş

Bir Zaman Garı – Var İken

Hani direnecek gücün kalmamışken
Fikrin aciz oldukça
Ukde’n muzdarip oluyorken o kalbine
Hacet var mı ki konuşmaya
Lal olmak istedikçe sen
Ve sonra sırf şifa olsun diye
Ayetler sürmek istiyorsun kalbine
Bir ezan sesi Bi’lal olsun diye sessizliğinde
Keşmekeş bir zamanda bile
Kendin ile başbaşasın
Gündüz ile gece yarışta iken
Gecenin koynuna giriyorsun

Sessizlik
Sessizliğin içinde uyumak var
Düşünsene; Uykudasın şimdi
Anlamak zorunda değilsin
Ölenler var
Uyanmak, öldükten sonradır desem
Uykundan bir can alsam
Çıkmayan candan kesilecek umutlar
Anlar mıydın
Hani düşün ki; Bir avludasın şimdi
Kalmak zorunda değilsin
Bekleyenler var
Ruhun kahraman olur muydu
Avuçlarında beslerken kuşları
Buğday tanelerine kapaklanırken kanatları
Uçup gitmeleri öyle kolay olsaydı
Sen oracıkta kalır mıydın?

Ve düşün ki; Bir çift gözdesin şimdi
Gülmek zorunda değilsin,
Ama gamzesizler var
Oysa bir tebessümün cennetten değeri olsa
Sadakasız bırakır mıydın
Nice yaşları biriktirene
Hep o çukuru kaybolmuş yanağında
Gülümsemez miydin
Bütün gülüşler tutuklu da olsa
Hadi ver artık bütün var’lıklarını

Bir Yorum Yazın