BİR ZAMAN GARI-BEN BİR HÜZÜNDEN GEÇTİM

  • Yazının Tarihi: 5 Nisan 2016
  • Yazar: Ferhat Kerem Çiçek
  • Bu yazı 35 defa okundu.
  • Yazıyı Sosyal Medyada Paylaş:
  • Googleda Paylaş
  • Twitterda Paylaş
  • Facebookta Paylaş

BİR ZAMAN GARI- BEN BİR HÜZÜNDEN GEÇTİM

Bir hüzün bu, kapımı çalan hüsn ü aşk …
Kalb telaşlı, şimdi yerinden fırlayacak.
Bu hüzün, yarına çıkacak, hani dünden gelince…
Hasretin gölge sesleri bu hüzün, eşikte görününce.
Kıtalardan, şehirlerden, kaldırımlardan gelip…
Kapılardan geçip, kalplere girince.
Ben bir hüzünden geçtim.


Bu hüzün, göz bebeklerimin salıncağı.
Gözümden süzülen tatlı bir kaylule…
Bu hüzün, kıyamı seven… hani bekleyeni düşününce…
Rahmetin ayak sesleri bu hüzün, teheccüdde yürüyünce.
Kuşluk vaktinden, duha’dan, işrak’tan gelip…
Gecelerden geçip, karanlığa girince.
Ben bir hüzünden geçtim.

Bu hüzün, yüreğe inen bir vahiy, bir emek…
Peygamberden kalan son bir meslek.
Bu hüzün, ahlakı büyüten, hani merhameti ektikçe…
Sevgilinin Veda sesleri bu hüzün, Gül bahçesinden geçince.
Medine’den, Mekke’den, Taif’ten gelip
Sevr’den inip Cennete girince.
Ben bir hüzünden geçtim.

Ve ben, bir hüzünden geçtim.
Bu hüzün, hep bir müjde
Bu hüzün, kalbimde bir muse
Ne etten ne kemikten
Bu hüzün, Ahiretten, Mahşerden ve Firdevs’ten.



| Ferhat Kerem Çiçek

Bir Yorum Yazın